Mieszkańcy Haczowa już od XIV wieku należeli do kościoła rzymskokatolickiego. Parafia została erygowana przez króla Władysława Jagiełłę w roku 1388.  O pierwszych proboszczach haczowskich wiemy niewiele. Przetrwały zaledwie ich imiona zachowane w formie podpisów na aktach. Jest Jan, Jakub, Klemens i dwaj Mikołaje. W roku 1448 następuje przerwa w aktach haczowskich a nowe nazwiska proboszczów pojawiają się dopiero w 1631 roku. Występują tu takie nazwiska jak: księża Stepkowie, Foltowicz, Prajsnarski, Szajnowski, Hejnarowicz, Szubrowski, Szlączkiewicz i świątobliwy Bieniaszkiewicz. W następnych latach wymienione są nazwiska następujących księży: Staniszewski, Gołek, Dekański, Konieczko, Łątowski, Stokowski, Giebułtowski, Lechowicz, Bielecki, Jeśliński, Szymański.  W latach 1845 do 1890 proboszczem w Haczowie był ksiądz Gerard Lech. Po nim do roku 1933 proboszczem był Ks. Józef Foryś. Następnie krótko probostwo objął ks. Tęcza a od roku 1934 proboszczem był Ksiądz Marcin Tomaka - budowniczy nowego kościoła. Pod koniec XIX wieku parafianie haczowscy gromadzili fundusze na budowę nowego, murowanego kościoła. W czasie i po I wojnie światowej zebrane fundusze zdewaluowały się pozostał jedynie materiał budowlany już zakupiony. Plany kościoła opracowywano trzykrotnie. Autorem pierwszych był architekt Zubrzycki, drugich - Falowski, trzecie, które zostały przyjęte opracował inż. Harland. Według tych planów w roku 1936 rozpoczęto budowę nowego kościoła. W roku 1937 inż. Harland stwierdził, że należy pogłębić fundamenty, ponieważ znajdujące się w tym miejscu silne źródła wymywały glinkę spod ław. Dlatego fundamenty pogłębiono w niektórych miejscach do głębokości 7 metrów. Należy podkreślić wielkie poświęcenia parafian, którzy pracowali na zmiany zarówno we dnie jak i w nocy. 15 sierpnia 1937 roku odbyło się poświęcenia placu budowy i założenie kamienia węgielnego, w roku 1938 mury kościoła podciągnięto pod dach i nakryto blachą. W roku następnym dokończono budowę wieży i przystąpiono do tynkowania wewnątrz. 15 sierpnia 1939 roku odbyło się poświęcenia nowych dzwonów. Wybuch wojny przerwał prace. 26 czerwca 1940 roku proboszcz - ksiądz Marcin Tomaka - został aresztowany na plebani w Haczowie i wywieziony do więzienia w Sanoku, następnie do obozu koncentracyjnego  w Oświęcimiu, później zaś do Dachau, gdzie zginął 8 lipca 1942 roku.  W czasie wojny nowy kościół haczowski zamieniony był na magazyn zbożowy. W tym czasie proboszczem parafii był ks. Wanat. Jego następcą został ks. Hejnosz, który w roku 1948 przeniósł nabożeństwa ze starego do nowego kościoła. Następnie proboszczem w parafii Haczów byk ks. Paweł Lis. Od roku 1960 do 1978 parafią zarządzał Ks. Bronisław Jastrzębski i za niego dostosowano wnętrze kościoła do wymogów odnowionej liturgii, wykonano polichromię, zbudowano organy, otynkowano kościół na zewnątrz oraz zbudowano nową plebanię. Od roku 1979 proboszczem jest Ksiądz Kazimierz Kaczor.  W latach 1979-80 ogrodzono kościół kamienno - żelaznym ogrodzeniem, w latach 1981 -83 zbudowano dom parafialny, w latach 1987-88 pokryto dach kościoła i plebani blachą miedzianą i dobudowano do budynku plebani wikarówkę. W roku 1988 parafia Haczów uroczyście obchodziła jubileusz 600-lecia swego istnienia.  W latach 1994-1995 wybudowano kaplicę pogrzebową na cmentarzu w Haczowie. 13 listopada 2000 roku Jubileuszowego, stary zabytkowy kościół w Haczowie po trwającym ponad 20 lat remoncie i konserwacji na zewnątrz i wewnątrz, został po 52 latach przywrócony do kultu religijnego. Uroczystego poświęcenia dokonał ksiądz Arcybiskup Józef Michalik wraz z księdzem Biskupem Stefanem Moskwą. Wokół starego kościoła ustawiona jest Droga Krzyżowa a przed frontonem nowego pomnik Ojca Świętego Jana Pawła II. 
W roku 1999 podjęte zostały starania o wpisanie drewnianego gotyckiego kościoła w Haczowie na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO.